Ömer BAŞKAPAN – GURBETTEN SILAYA KÖPRÜ

  Ömer BAŞKAPAN

Zafer Partisi Kemalpaşa Belediye Başkan Adayı 

GURBETTEN SILAYA KÖPRÜ

Beni tanıyanlar; kalemimin ve sözümün eleştiriye ne kadar teşne olduğunu bilirler. Ancak yine beni yakından tanıyanlar şundan emindir ki; bu eleştirel duruşun arkasında asla bir husumet, kin ya da adaletsizlik yoktur. Bilakis, bu “itirazlı” hâlin temel motivasyonu; doğup büyüdüğüm o kadim İspir topraklarının bizlere aşıladığı birlik, saygı ve yardımlaşma kültürüne duyduğum sonsuz özlemdir.

​Bizler; yokluğun ve zorluğun içinde bile birbirine omuz vererek dünyayı güzelleştiren, ahlakı ekmeğinden önce tutan bir neslin torunlarıyız. Atalarımızın, o kısıtlı imkânlarla kurduğu huzur dolu yaşam şekli; bugün sahip olduğumuz modern imkânların çoğundan çok daha kaliteli ve onurluydu. Biliyorum ki hangi görüşten olursak olalım, tüm İspirli hemşehrilerimin ortak paydası bu kadim değerlerdir.

​Büyükşehirlerin Kıskacında Sessiz Feryatlar…

​Bugün ülkemiz, dünyayla paralel şekilde devasa adımlar atıyor; bizlere daha iyi işler yapma imkânı sunuyor. Lakin madalyonun öbür yüzü oldukça karanlık… Büyükşehirlerin kaosu içinde çocuklarımızın; bizim topraklarımıza yabancı, atalarımızın ahlak normlarıyla bağdaşmayan bir kültürel yozlaşma ve ahlaki çürüme girdabında kayıp gittiğini görüyoruz. “Kimse duymasın!”, diye içimize attığımız o sessiz feryatlarla yarınlarımızın eriyişini izlemek, hepimizi derinden yaralıyor.

​Atalarımızın yokluk içinde sergilediği, o yüksek ahlakı bugün bolluk içinde kaybediyor olmamız, vicdanlarımızda ağır bir yük. Bizler, İspir’in köklü mazisinden bugünün dünyasına uzanan son köprüleriz. Ancak kabul etmeliyiz ki zaman hızla akıyor ve bu kutsal misyonu sonsuza dek omuzlarımızda taşıma şansımız yok.

​Eğer bu köprü vazifesi hâlâ omuzlarımızda bir yük ise, şimdi ayağa kalkma vaktidir! Çocuklarımızı, yarınlarımızı ve onurumuzu kurtarmak için gurbetten sılaya sağlam bir köprü kurmak bizlerin boynunun borcudur. Çağın tüm imkânlarını kullanarak evlatlarımızı; o özlem duyduğumuz İspir kültürüyle, yüksek ahlakıyla ve “İnsan insana emanettir.”, düsturuyla yeniden buluşturmalıyız.

​Onları ata ocaklarımıza; o binbir emekle, alın teriyle yoğrulmuş topraklarımıza, yani gerçek kimliklerine döndürmeliyiz. Dünyanın neresinde olursak olalım, birbirimize olan güvenimizi ve dayanışma irademizi diri tutmak zorundayız. Gerçek güç; geleceğimizi, tertemiz ve onuruyla yaşanmış o şanlı geçmişimizle buluşturmaktır.

​Bu duygu ve düşüncelerle; tüm gönül dostu hemşehrilerimi saygıyla selamlıyorum.